خوش باشد اگر باشم در طرف چمن با او             من باشم و او باشد او باشد و من با او

بر هم زدن چشمش جان می برد از عاشق            کی زنده توان بودن یک چشم زدن با او

جانم بر جانان است من خود تن بی جانم               آری ز کجا باشد جان در تن و تن با او