دیوانه ی روی اوست دائم :

 

 

  آنکه هلاک من همی خواهد و من سلامتش

                               هر چه ز دلبری کند کس نکند ملامتش

 

 میوه نمی​دهد به کس باغ تفرج است و بس

                           جز به نظر نمی ​رسد سیب درخت قامتش

شرف قزوینی:

 

 

ای رفته دل و دین به تمنای تو ما را

                           بیگانه ز خود ساخته سودای تو ما را

مستغرق عشق تو چنانیم که نبود

                            با یاد رخ خوب تو پروای تو ما را

                                          

میرزا شرف علاوه بر علوم عقلی و نقلی در ادب شعر موسیقی و آواز استاد بود.  میرزا شرف جهان علاوه بر فضائل اخلاقی و مرتبه والای علمی شاعری توانا به شمار می رفت. غزلهای او کوتاه و روان است. از وی دیوان شعری نیز بر جای مانده که به صورت نسخه خطی موجود می باشد.